Al jaren zijn er misverstanden over het ontstaan van de benamling "dweilorkest". Een foutieve verklaring van de naam 'dweilorkest' is dat die betrekking zou hebben op de dweilpauzes tijdens schaatswedstrijden, waarin de ijsbaan door een dweilmachine wordt verzorgd, en waarin vaak een muziekkapel het publiek bezighoudt. Dit is een typisch voorbeeld van volksetymologie; deze foutieve uitleg is vooral wijdverbreid in het Noorden van Nederland, waar de carnavalstradities minder bekend zijn.
Het woord 'dweil' in dweilorkesten komt van de term 'dweilen', in de zin van 'doelloos, dan wel dronken, op straat rondzwerven'. In Brabant, en in mindere mate Limburg, is het gebruikelijk om tijdens carnaval van café naar café te 'dweilen', dit gebeurde onder begeleiding van kleine carnavalskapellen die voor de muziek zorgden. Zo ontstonden al snel de termen 'dweilband' en 'dweilorkest'.
Ik draai al wat jaartjes mee in de muziekwereld, dit jaar om precies te zijn 24 jaar en ik denk een aardig beeld te hebben hoe een vereniging in elkaar steekt....
Doorgaans is het doel van een muziekvereniging geen verrassing en simpelweg samen te vatten in "muziek maken en daar plezier aan beleven". Afhankelijk van het soort muziekvereniging zou er nog "presteren binnen een competitie" aan toe gevoegd kunnen worden. Een vereniging is echt succesvol als iedereen datzelfde doel nastreeft.
Toch is de werkelijkheid zoveel anders...... Binnen alle verenigingen waarin ik actief ben geweest waren er altijd wel mensen die hun eigen wensen belangrijker vonden dan het groepsbelang.
“In extase”. Een begrip wat je niet al te vaak achter elkaar moet uitspreken omdat het anders gaat klinken als een carnavalskraker van de Deurzakkers….. Zeker als je de melody van “Met z’n allen” van de wereldberoemde Hennie Huisman erbij denkt. “In extase, in extase, in extase………..”
Maar om nu niet meteen al de carnavalskant op te gaan en om verdere discussie te voorkomen, heb ik toch maar even het wiki woordenboek erbij gepakt om de exacte betekenis van dit begrijp helder te krijgen. In extase; een toestand van buiten zichzelf zijn door verrukking.
Muziek maken is best makkelijk, tenminste als je een instrument kan bespelen! Als je daarbij ook nog het notenschrift beheerst, dan is het een appeltje-eitje. Tenzij.... Tenzij je een emotieloos organisme bent. Muziek maken is namelijk emotie! Pak maar eens een leeg verfblik en een pollepel. Geef je emotie de ruimte en sla, je snapt het al, met die pollepel op de onderkant van de lege verfblik. Misschien doe je dat hard en agressief, maar misschien doe je dat liefkozend en gevoelig. Dus een echt instrument is niet nodig en noten lezen al helemaal niet. Emotie is het sleutelwoord en als je dat gebruikt is muziek maken een appeltje-eitje.
Column
