Verjaardagen

    Vandaag niet

Binnenkort jarig:

Home

Laat hem zijn eigen gang maar gaan!

sander bedanktOp donderdag 28 december hadden de Damstampers hun jaarlijkse eindejaarsuitje.
De feestcommissie had weer voor een mooie verrassing gezorgd!
We moesten op de Europaboulevard bij elkaar komen en liepen van daaruit naar restaurant Vandaag, waar we zelf konden uitkiezen wat we wilden eten en drinken. Wel moeilijk, want de keuze was enorm!!
Op deze avond stond ook het afscheid van Sander gepland. Daarvoor waren allerlei plannetjes bekokstoofd, zoals het idee om allemaal een bloem (rood en wit) aan Sander te geven met een kaartje met persoonlijke boodschap. Ook kreeg hij een aantal cadeaus, van de verschillende secties, maar ook vanuit De Damstampers als club.
Zo is hij benoemd tot erelid van De Damstampers en heeft hij een Damstamperklok gekregen (waar Richard zijn tijd in gestoken heeft) waarop dit vermeld staat. Ook heeft hij van de club een mooie fotocollage gekregen, gemaakt door Harry.
Al met al was het een gezellig maar ook emotioneel etentje. En toen moest de avond eigenlijk nog beginnen ...
Vanuit Vandaag liepen we met de hele bende naar Knijn Bowling, waar onze saxsectie zich inmiddels had opgesteld. Ze waren er allemaal: Harald, Michelle, Iris en Mischa, en speelden het prachtige nummer “Laat me” van Ramses Shaffy. De zangpartij werd door onze eigen Joke ten gehore gebracht, met natuurlijk een eigen tekst, speciaal toegeschreven op Sander! Ook nu weer veel emoties, dus het was prettig dat we daarna stoom konden afblazen tijdens het bowlen ...

De avond werd afgesloten met een (of meer ...) drankje(s) bij een kroeg vlak bij de bowling.
Een zeer geslaagde avond, waarvoor nogmaals de feestcommissie bedankt moet worden.
Ook een waardig afscheid van onze muzikaal leider, Sander Oosterbroek, waarvoor alle leden van De Damstampers bedankt moeten worden.
Mijn verzoek aan 2 Damstampers van het eerste uur om een stukje te schrijven over hun ‘belevenissen’ met Sander, is gehonoreerd met de verhalen hieronder, van Baristamper en MarcoP.


*******
Baristamper:
Het is begin 2003 en het toenmalige Drum & Buglecorps Joint Adventure hield op te bestaan.
Sander was zelf hiervan jaren lid geweest als spelend lid en instructeur maar inmiddels hiermee gestopt. Het Drum & Buglecorps was te klein geworden om door te gaan, maar stoppen met muziek maken wilden we niet. Sander kwam toen met het idee een dweilorkest te beginnen. Een wat? Een dweilorkest? In Amsterdam? Dat was nieuw voor ons maar blijkbaar niet voor Sander want hij was redelijk enthousiast hierover. Hij zou zelfs weer mee willen spelen.
En zo is mede door Sander Dweilorkest De Damstampers ontstaan. Nieuwe ‘dweil’muziek werd uitgekozen en o.a. door Sander geschreven. Van het begin af aan toonde Sander zich als echte leider. Met name het ensemble wist hij goed bij elkaar te brengen en te houden. Tot op het laatste moment heeft Sander zich als muzikaal leider ingezet en het mooie resultaat is inmiddels bekend.
We hebben dieptepunten gekend maar vooral de vele hoogtepunten met Sander zullen ons bijblijven. Sander wist ons altijd positief op te zwepen, wat terug te horen was in het optreden.
Een echte motivator.

Helaas, na 15 jaar houdt Sander er bij De Damstampers mee op. Voor ons een heel gemis, maar het opent ook weer nieuwe deuren. De Damstampers zullen gewoon doorgaan en we zien Sander dan ook graag weer eens terug op een van onze feestjes of optredens.
Wat Sander verder gaat doen is nog niet bekend, maar ik hoop dat hij zijn muzikale talenten niet overboord gooit en ergens anders het geluk vindt om te spelen.
Sander, bedankt voor alles. De deur staat altijd voor je open. Succes met je verdere muziekcarrière en wellicht tot gauw.
*******
Marcop:
Ik kwam begin 2006 bij de Damstampers.
Na een mailtje naar Sander een warm welkom gehad. In die tijd waren we met 3 trompetten.
In totaal bestond de club uit ong. 15 man/vrouw.
Sander was voorzitter, muzikaal leider, planner van optredens en niet te vergeten oprichter (gokje: 13 december 2003) van De Damstampers. Met de thuisbasis in Amsterdam Oost, bij Kindervreugd, was alles prima geregeld.
Optredens op de verjaardag van ‘ome Piet’, ‘tante Annie’ of andere onbekende Nederlanders, tot een jubileumfeest van André van Duin, een gaaf studentenfeest, of een weekend optreden op Vlieland.
Spelen in Stuttgart tijdens het WK voetbal 2006 (bijna de hele band ’s avonds op zijn minst fors aangeschoten), een avondvierdaagse binnenhalen in een verlaten zwembad... niets is ons te gek.
Uiteindelijk is het een heuse vereniging geworden, met een actief bestuur en enkele commissies. Sander is in bestuur en commissie altijd actief geweest, en stak zijn mening niet onder stoelen of banken ... De kreet: “Goed idee, doen we niet” zal nog jaren door mijn hoofd spoken. Dat was Sanders korte manier om duidelijk te laten merken dat hij het zojuist geopperde plan niet steunde.
De band groeide gestaag, voor de enkeling die ons verliet kwamen er 2 terug, zo leek het wel. Het 5- jarig jubileum werd gevierd met een eerste editie van Damstampers in Rosso. Na een onvermijdelijke dip, en bijbehorende ‘herrie in de tent’, verliet een fors aantal leden de band.
Niet gek veel later groeide de band opnieuw, en dit keer tot een recordaantal van zo’n 27 leden. De muziek heeft overwonnen!
De Damstampers leven, leden komen, leden gaan. Daar is niets mis mee. En na 15 jaar Damstampers zouden we van alle oud-leden ook een prima band kunnen vullen.... Een band die dan meer leden zou hebben dan de huidige band overigens.
Van een witte tuinbroek met iedereen een gekleurd T-shirt aan, via een enkel uniform (witte tuinbroek, rood jacket) of oude zwartepietenpakken, naar de huidige garderobe: glitterjasjes, zwarte tuinbroek, trui, jas, petjes ... Ik mis alleen nog een Damstamper-boxershort ...
De thuisbasis is inmiddels in Amsterdam Osdorp. Met ongeveer 26 leden maken we iedere week heerlijk muziek, pakken leuke optredens mee. Trainingsweekend is jaren geleden ontstaan als geintje, wat inmiddels een jarenlange traditie is.
Ook is er bijna ieder jaar aandacht voor Sinterklaas, of een eindejaarsborrel of andere gezellige Damstampmomenten.
Hebben we dan alles al gedaan? Nee, Al jaren broeien er plannen voor meer, anders, leuker: Carnaval in Limburg, Oktoberfest in München, een kerstband ... er zijn gelukkig nog steeds dat soort plannen. Zo ook de reis naar Bonaire in de zomer van 2019!
Ook muzikaal gezien zijn we vanaf de oprichting gestaag gegroeid. Van een klein clubje amateurmuzikanten, naar een heuse dweilband/dweilorkest, waar bij festivals een heerlijk stukje muziek en plezier van af komt (en soms zelfs beweging tijdens het spelen). Hier en daar zelfs een geduchte concurrent tijdens wedstrijden en festivals. Van soms onverwacht goeie (of slechte) beoordelingen, tot geplande goeie uitslagen.... Er zit echt muziek in, en dat weet het publiek te waarderen.

Namens alle Damstampers (nogmaals): Sander bedankt!!

Afdrukken E-mail