Verjaardagen

    Vandaag niet

Binnenkort jarig:

Home

Trainingsweekend 2018

Uit het leven van ............. een kinderboerderij dier.

Wij zullen ons eerst even voorstellen, dat praat zoveel makkelijker. Wij zijn: Rolleke en Bolleke, de kleine paardjes van de kinderboerderij naast het Zwaluwnest. Wij wonen daar met konijnen, varkens en kippen. Zij zijn goede buren en vriendjes van ons en ’s avonds kletsen wij heel wat af.
Vrijdag 6 april begon eigenlijk zoals altijd rustig en kalm.

Soms reed de boer eens langs op de trekker of een fietser genietend van het voorjaarszonnetje. Maar rond een uur of halfvier begonnen wij steeds meer bedrijvigheid te zien bij de Huiszwaluw. Er kwamen weer eens mensen logeren. Het leek erg gezellig te worden. Er werd een hoop naar binnen gedragen, koffers, tassen en andere vreemdsoortige en vreemd vormige attributen. Ik keek Bolleke eens aan, wat staat ons te wachten dachten wij allebei. Maar de vrijdag verliep eigenlijk verder redelijk rustig, de groep was niet zo heel groot. Bolleke is goed in tellen en kwam tot 23 tweebenige individuen.
Het duurde lang totdat echt alle lichten uit waren, de zon kwam nog net niet op. Ja sommige tweebenige individuen gingen wel erg laat op stok. Maar oké Bolleke en ik hebben prima kunnen slapen.
De zaterdag begon ook prima, voor tweebenige waren ze vroeg van stok maar het beloofde mooi weer te worden, dus dat begrijp ik wel. Een enkele tweebenige was zelfs erg vroeg en liep al van de zonsopkomst te genieten.
De tweebenigen gingen in een soort cirkel staan met dus die vreemd vormige dingen en daar kwam toch een hoop kabaal uit. Bolleke en ik schrokken er eerst wel een beetje van. Maar gelukkig wende het snel en konden we er zelfs een beetje van genieten. Soms stonden ze met z’n allen in de cirkel maar soms gingen ze ook apart geluiden maken, daarna gingen ze dan weer samen. Het was eigenlijk best leuk om te zien en te horen. Eens heel wat anders dan we normaal zien maar vooral horen. We begonnen er steeds meer aan te wennen en och als we het hadden gekund, hadden we graag meegedaan.
Het weer werd steeds mooier alleen waaide er nog een flink windje door onze manen. Dat vonden de tweebenigen dus duidelijk ook en alle tweebenigen gingen weer in de cirkel staan, alleen nu buiten. Aan de ene kant vonden wij dat wel leuk want nu konden wij veel beter volgen wat er allemaal gebeurde maar ja de geluiden waren nu ook veel harder en deden soms wel zeer aan onze paardenoortjes.
Na weer wat uurtjes oefen (ja zo schijnt dat te heten) stopten de tweebenigen en ruimden hun vreemd vormige dingen weer weg.
De tweebenigen gingen aan de voederbak, eerst werd dat klaargemaakt op een soort vuur en daarna dus opgegeten. Wij, Bolleke en ik dus kregen helemaal niets, wij rammelen maar eens met onze voerbak maar dat hielp helemaal niets.
Vanaf dat moment was het echt gedaan met onze rust. Het werd er steeds gezelliger en gezelliger. Er werd gezongen door iemand die op de tafel ging staan en dat klonk echt niet eens slecht hoor, moet hij eens iets mee doen. Ik deinde wat mee en na een enthousiast klappen in de hoefjes ging de pret weer door. Er werden meer tweebenigen aangesproken, er werd nog meer in de hoefjes geklapt. Er werd zelfs stiekem een traantje weg gesnuffeld. Nu waren Bolleke en ik toch wel erg nieuwsgierig geworden en wij riepen onze vriend Mussie er eens bij. Deze ging voor ons eens op onderzoek uit. Het was heel erg leuk wat die tweebenigen daar deden. Ze gingen dus een soort prijsje geven aan sommige tweebenigen. De winnaars waren daar heel erg blij mee en zelfs ook zeer vereerd. Mussie kon erg goed meeluisteren bij twee bevriende tweebenigen, die hadden de grootste lol. Ze hadden allebei een prijs en op die prijs stond een plaatje met letters. En daar kwam nou de grootste pret vandaan, op allebei de prijzen stond precies dezelfde naam. Hahahaha de langste tweebenige had dus eigenlijk twee prijzen gewonnen maar toch ook weer niet natuurlijk.
Nou ja dat is ons niet onbekend hoor, wij worden ook altijd door elkaar gehaald. Dan noemen ze Bolleke weer Rolleke en omgekeerd natuurlijk. En we lijken niet eens op elkaar, grappig hoor.
Nou ja het bleef nog erg lang gezellig en onrustig. Pffffff wat kunnen die tweebenigen lang wakker blijven zeg. Eindelijk zat iedereen weer op stok en gingen de lichten uit.
Niet lang daarna kwam de eerste al weer zijn gymoefeningen doen en heerlijk genieten van de zon. Langzaamaan melden zich steeds meer tweebenigen en gingen ze weer in de cirkel allerlei geluiden maken met die vreemd vormige dingen. Zagen we daar nou iemand die als laatst naar bed ging ook als laatste in de cirkel komen? Dat hoort zo niet hoor, als Bolleke tot laat aan het kletsen is met Nelleke het varken dan moet hij ook gewoon weer op tijd erbij zijn om door de kindjes geknuffeld te worden hoor.
Aan elk leuk feestje komt een eind, dus ook aan dit feestje. Alle tassen, koffers en vreemdsoortige en vreemd gevormde geluidsdingen werden weer ingepakt en na nog een laatste zwaai gingen de tweebenigen er weer vandoor.
Misschien komen ze volgend jaar weer terug...... wij kijken er al naar uit.

Groetjes Bolleke en Rolleke

Afdrukken E-mail